Duket sikur njëri të ka zili, por gjë s’të bëjnë, se zemrën e ke të kuqe gjak. Me një tresh – tre orë, tre ditë, tre javë – ke një rrugë të gjatë,” tha ajo me një zë plot siguri.
Arditi, me humorin që e karakterizon, nuk hezitoi të shtonte: “Edhe një herë? Çfarë rruge, se unë të dielave nuk lëviz nga shtëpia!”
Duke qeshur, Nënë Tahireja iu përgjigj: “Ke një rrugë të gjatë jashtë, se ku nuk e di. Ke zogj mbi kokë, në shtëpi i ke njerëzit shumë të mirë. Ardit, ty të del shumë mirë filxhani. Je shumë i mbarë. Je mbret dhe mbretërofsh!”
Ky moment i thjeshtë, por i mbushur me ngrohtësi, është një shembull i vogël i mënyrës se si bisedat e sinqerta dhe humoristike mund të krijojnë një atmosferë të këndshme dhe të paharrueshme. Ardit Gjebrea, si gjithmonë, e bëri audiencën të ndiejë afërsi dhe argëtim, ndërsa Nënë Tahireja la një gjurmë të bukur në zemrat e të gjithëve!